Τρίτη 23 Ιουνίου 2020

Αντιρατσιστικό Διήμερο 26 και 27 Ιούνη

Επειδή οι ζωές των προσφυγισσών και των προσφύγων μετράνε.

Επειδή οι ζωές των μεταναστριών και των μεταναστών μετράνε.

Επειδή τις μάχες ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό, την ομοφοβία και κάθε μορφή καταπίεσης τις δίνουμε μαζί.

Επειδή είμαστε ενάντια στις εξώσεις προσφύγων και τις ρατσιστικές απελάσεις.

Επειδή απαιτούμε ελευθερία, ανοιχτά σύνορα και πόλεις, άσυλο και στέγη, νομιμοποίηση και χαρτιά, πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία για όλες και όλους.

Επειδή είμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι με την εξέγερση στις ΗΠΑ και τις διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο.

Επειδή έχουμε μια ρατσιστική, σεξιστική και αντεργατική κυβέρνηση να ανατρέψουμε.

Στηρίζουμε το Αντιρατσιστικό Διήμερο Black Lives Matter – Refugee Lives Matter στις 26 και 27 Ιούνη που οργανώνει η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή.

Όλοι και όλες την Παρασκευή 26 Ιούνη στο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 7μμ και τις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις! Όλοι και όλες το Σάββατο 27 Ιούνη στην εκδήλωση “Από την Αμερική ως την Αθήνα να ξηλώσουμε το ρατσισμό” στις 7μμ και τη συναυλία αμέσως μετά στο Γήπεδο Μπάσκετ στο Ρουφ!

* Οι φωτό από τη φετινή Απεργιακή 8 Μάρτη στην Αθήνα με μαζική συμμετοχή προσφυγισσών και προσφύγων από πολλά καμπ μαζί με τα παιδιά τους





 

Κυριακή 3 Μαΐου 2020

«Ενώνουμε το σύνθημα της 8 Μάρτη με την Εργατική Πρωτομαγιά!»

Αυτό το μήνυμα έστειλε εκ μέρους της Κίνησής μας στην απεργιακή συγκέντρωση της 1ης Μάη στο Σύνταγμα, η Μαρία Χαρχαρίδου, νοσηλεύτρια και μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο Γεννηματάς.

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στη σεξιστική καταπίεση, ακόμα πιο δυνατά, ακόμα πιο αιχμηρά! Ενάντια στην κυβέρνηση που και την περίοδο της πανδημίας φόρτωσε τα βάρη της καραντίνας και του “μένουμε σπίτι” στις γυναίκες της εργατικής τάξης και τώρα ετοιμάζεται για νέες επιθέσεις.

Ακολουθεί ο χαιρετισμός της Μαρίας:

«Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

8 Μάρτη 2020 - 1 Μάη 2020

Έχουμε διανύσει ένα συγκλονιστικό δίμηνο.

Ημέρα της Γυναίκας – Εργατική Πρωτομαγιά

Κι ενδιάμεσα: Κορονοϊός – κρούσματα – θάνατοι – καραντίνα – απαγορεύσεις – πρόστιμα – απολύσεις – ανεργία – φτώχεια – πρόσφυγες και μετανάστες κλεισμένοι στα στρατόπεδα αβοήθητοι – αύξηση ενδοοικογενειακής βίας – φόβος.

Όμως ταυτόχρονα: Αντίδραση –αντίσταση – Συνειδητοποίηση της θέσης και της δύναμής μας – ιδέες – προσδοκίες – Επικοινωνία – Αγώνες που πληθαίνουν κόντρα στο φόβο που έχουν εξαπολύσει…

Ημέρα Σταθμός η 7 Απρίλη, όπου ενώθηκαν οι αγώνες των εργαζομένων στα νοσοκομεία με τους αγώνες όλης της κοινωνίας.

Στις 8 Μάρτη με το σύνθημα:

- Παλεύουμε
- Διεκδικούμε
- Απεργούμε

Φέραμε δυναμικά στο προσκήνιο όλα τα αιτήματα για την απελευθέρωση των γυναικών, για την απελευθέρωση όλων μας. Πόσο επίκαιρα, πόσο αναγκαία, πόσο επείγοντα αποδείχτηκαν μέσα στη διάρκεια της καραντίνας…

Στις μέρες της καραντίνας, είναι γνωστό ότι έχουν αυξηθεί τα επεισόδια ενδοοικογενειακής βίας, πράγμα το οποίο αποδεικνύεται είτε από την αύξηση είτε από τη μείωση των καταγγελιών και υπάρχουν τέτοια στοιχεία σε πολλές χώρες.

Κι όπως το πρόβλημα της πανδημίας του κορονοϊού δεν αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα και αποτελεσματικά με σποτάκια στην τηλεόραση και επικοινωνιακές παρεμβάσεις τύπου «σταγόνα στον ωκεανό», έτσι και η αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας δεν αντιμετωπίζεται με αναρτήσεις στο instagram και τηλεοπτικές καμπάνιες.

Τα αιτήματά μας πάνω από τους καιροσκόπους!

Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους!

Έτσι και σήμερα Πρωτομαγιά είμαστε εδώ! Στο δρόμο!

Και ενώνουμε το σύνθημα της 8 Μάρτη με την Εργατική Πρωτομαγιά:

- Παλεύουμε
- Διεκδικούμε
- Απεργούμε

Μέχρι τη Νίκη!»

(Φωτό: Εργατική Αλληλεγγύη. Περισσότερες εδώ: https://www.facebook.com/pg/ergatiki/photos/?tab=album&album_id=3742294925840702)


 

Τρίτη 10 Μαρτίου 2020

Πανελλαδική απεργιακή 8 Μάρτη

 Φωτό από τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις της 8 Μάρτη σε όλη τη χώρα

                                                                     Θεσσαλονίκη

                                                              Ηράκλειο

                                                                           Βόλος

                                                                           Χανιά

                                                                          Βόλος

                                                                               Γιάννενα

                                                                            Γιάννενα

                                                                       Θεσσαλονίκη

                                                                          Ηράκλειο

                                                                             Χανιά

                                                                                Πάτρα

                                                                                Πάτρα
 

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2020

Συγκλονιστικές οι Αδέσποτες Σκύλες χτες στην πλατεία Κλαυθμώνος! Τις ευχαριστούμε!

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=80AB5Vm9IOE&feature=share&fbclid=IwAR1yNwmne4piLh0Pwd97HWO5QQlGM9MKdR5dxXIH6pRdYPj50eExrxzbyfg

https://www.youtube.com/watch?v=W68Eu1rNPRY&feature=youtu.be&fbclid=IwAR1yNwmne4piLh0Pwd97HWO5QQlGM9MKdR5dxXIH6pRdYPj50eExrxzbyfg

https://www.youtube.com/watch?v=1Hu3vC34uKg&feature=youtu.be&fbclid=IwAR1yNwmne4piLh0Pwd97HWO5QQlGM9MKdR5dxXIH6pRdYPj50eExrxzbyfg

Κυριακή 8 Μαρτίου 2020

8/3/20 - Απεργιακή 8 Μάρτη

Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες διαδηλώτριες και διαδηλωτές που ανταποκρίθηκαν σήμερα στο κάλεσμά μας και συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος για τον φετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικών. Ιδιαίτερα τις εκατοντάδες προσφύγισσες και πρόσφυγες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μαλακάσα, το Σχιστό, τον Ελαιώνα και την Κόρινθο που βρέθηκαν εκεί μαζί με τα παιδιά τους. Αλλά και τις μετανάστριες και τους μετανάστες από την κοινότητα του Καμερούν και άλλες χώρες της Αφρικής που διαδήλωσαν πλάι πλάι με όλες και όλους μας.

Η κραυγή τους για ελευθερία, για ανοιχτά σύνορα και πόλεις, για άσυλο και στέγη, για νομιμοποίηση και χαρτιά, για πρόσβαση στη δημόσια υγεία και παιδεία, ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και όλα τα ρατσιστικά εγκλήματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη ακούστηκε δυνατά στις ομιλίες τους. Το ίδιο δυνατά ακούστηκαν όλες οι διεκδικήσεις του γυναικείου κινήματος από όσες πήραν το λόγο: συνδικαλίστριες από τα νοσοκομεία, τις τράπεζες, τα υπουργεία, τη ΔΕΣΦΑ και άλλους χώρους, φοιτήτριες από τα πανεπιστήμια, αγωνιστές και αγωνίστριες από τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και οργανώσεις της Αριστεράς. Όλες και όλοι έστειλαν το μήνυμα ότι έχουμε τη δύναμη να τσακίσουμε το σεξισμό, το ρατσισμό, την ομοφοβία και κάθε μορφή καταπίεσης.

Στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της συγκέντρωσης, μας ξεσήκωσαν οι Stockholm Syndrome, ο Πέτρος και ο Γιώργος από τους Προφίλ, οι Ορίζοντες, η GingerEla με ένα δυνατό drag show και οι Αδέσποτες Σκύλες με τα συγκλονιστικά ανατρεπτικά νούμερά τους που έδωσαν και το σήμα της έναρξης της πορείας φωνάζοντας δυνατά «Στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο».

Επικεφαλής της μαζικής ενωτικής διαδήλωσης ήταν τα πανό της «Κίνησης για την απεργιακή 8 Μάρτη» και ακολουθούσαν δεκάδες εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, κινήσεις γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+, πρόσφυγες και μετανάστες, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς.

«Η απελευθέρωση των γυναικών είναι αγώνας όλων των εργατών», «Τρανς, γκέι και λεσβίες, είμαστε παρούσες σε όλες τις πορείες», «Πες το δυνατά, πες το καθαρά, σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά», «Κλείστε τα στρατόπεδα τα ρατσιστικά, κάτω τα μέτρα τα ρατσιστικά», «Εχθρός για την υγεία ο κορονοϊός, μαζί και ο Κικίλιας και ο καπιταλισμός», «Σεξισμός - ρατσισμός και τρομοκρατία, κάτω η Νέα Δημοκρατία», ήταν κάποια από τα συνθήματα που ακούστηκαν στην πορεία προς το Σύνταγμα και τη Βουλή και στη συνέχεια στους δρόμους της Αθήνας μέχρι την Ομόνοια και την πλατεία Κλαυθμώνος.

Με την κινητοποίησή μας ενώσαμε τη φωνή μας με τις διαδηλώτριες και τους διαδηλωτές που βγήκαν ταυτόχρονα στους δρόμους σε πολλές πόλεις της χώρας -από τη Θεσσαλονίκη, τη Ξάνθη, τα Γιάννενα και την Πάτρα μέχρι το Βόλο, το Ηράκλειο, τα Χανιά και τη Ρόδο- αλλά και με τα εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο που τίμησαν αγωνιστικά την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών.

Οι σημερινές διαδηλώσεις ήταν η κορύφωση μιας πολύμηνης καμπάνιας με εκδηλώσεις, περιοδείες και αφισοκολλήσεις σε δεκάδες χώρους δουλειάς, σχολές και γειτονιές. Σαν «Κίνηση για την απεργιακή 8 Μάρτη» δώσαμε όλες μας τις δυνάμεις για τις επιτυχία τους, για να μετατρέψουμε όπως και πέρσι την 8 Μάρτη σε ημέρα απεργίας, αγώνα και διεκδικήσεων όλου του κινήματος. Με την έμπνευση που μας έδωσε ο σημερινός ξεσηκωμός θα συνεχίσουμε σε όλες τις μάχες, για να ανατρέψουμε τις σεξιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις της κυβέρνησης της ΝΔ, για να ανοίξουμε το δρόμο για να απαλλαγούμε από το σύστημα που γεννά την καταπίεση.

Το πρώτο μας άμεσο ραντεβού είναι στις 21 Μάρτη, στη Διεθνή Ημέρα Δράσης ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό, στο συλλαλητήριο της Αθήνας στις 3μμ στην Ομόνοια και στις αντίστοιχες διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις.

Παλεύουμε-Διεκδικούμε-Απεργούμε! Και θα νικήσουμε!

Κίνηση για την απεργιακή 8 Μάρτη
8/3/2020
















 

Σάββατο 7 Μαρτίου 2020

Τελευταίες «πινελιές» για τη μεγάλη συγκέντρωση αύριο στην Αθήνα, στις 12 το μεσημέρι στην πλατεία Κλαυθμώνος, αλλά και σε όλες τις πόλεις:

Θεσσαλονίκη - Άγαλμα Βενιζέλου 12μ
Γιάννενα - Περιφέρεια 12μ
Ξάνθη - Κεντρική Πλατεία 12μ
Πάτρα - Πλατεία Γεωργίου 12μ
Βόλος - Άγιος Νικόλαος 12μ
Χανιά - Αγορά 12μ
Ηράκλειο - Λιοντάρια 12μ
Ρόδος - Δημαρχείο 11.30πμ

Ενάντια στο σεξισμό και την καταπίεση, Παλεύουμε- Διεκδικούμε - Απεργούμε! Και θα νικήσουμε!





 

Οι προσφύγισσες από το κολαστήριο της Μόρια, στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ελευθερία, μας καλούν όλες και όλες στις 8 του Μάρτη:

«Χαιρετισμούς σε όλο τον κόσμο. Είμαι η Α. Μ. Είμαι 19 ετών. Είμαι από το Αφγανιστάν. Γεννήθηκα στην Χεράτ του Αφγανιστάν. Τώρα ζω με την οικογένειά μου στο καμπ της Μόριας, ως πρόσφυγας
Γράφω αυτό το γράμμα μια χειμωνιάτικη μέρα στη Μόρια. Θέλω να ξέρετε για τη φρικτή και αγχωτική κατάσταση του καμπ της Μόριας. Είμαστε άνθρωποι, δεν είμαστε; Αλλά γιατί δε ζούμε σαν άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο;
Η Μόρια είναι πολύ συνωστισμένη. Όταν το δείτε, δε θα το πιστεύετε. “Πώς ζουν τόσοι άνθρωποι σε έναν τόσο μικρό χώρο;” θα αναρωτηθείτε.
Οι πρόσφυγες αναγκάζονται να χρησιμοποιούν δημόσια λουτρά και τουαλέτες, αντί να χρησιμοποιούν προσωπικά. Τώρα, αυτή τη χειμωνιάτικη μέρα στη Μόρια οι πρόσφυγες αναγκάζονται να κάνουν μπάνιο με κρύο νερό. Μετά από αυτό αρρωσταίνουν.
Οι πρόσφυγες αναγκάζονται να αφήνουν τα μωρά και τα παιδιά τους μόνα στη σκηνή, απλά για να πάνε στην ουρά του συσσιτίου, και αφού περιμένουν για τρεις ή τέσσερις ώρες στην ουρά, οι μητέρες μπορούν να πάρουν το φαγητό και το νερό τους. Το μωρό κλαίει για 3-4 ώρες, γιατί η μητέρα του δεν είναι στη σκηνή. Οι πρόσφυγες (συμπεριλαμβανομένων των μανάδων) πρέπει να πάνε στην ουρά του συσσιτίου τρεις φορές τη μέρα – πρωί, μεσημέρι, απόγευμα. Τι πιστεύετε; Τι θα συμβεί σε αυτά τα μωρά ή τα παιδιά, αφού κλάψουν για 3-4 ώρες;
Όταν ένας πρόσφυγας αρρωσταίνει, αναγκάζεται να περιμένει στην ουρά για πολλή ώρα, περιμένοντας να πάει σε γιατρό. Οι περισσότεροι ασθενείς δε θα δουν ποτέ τους φάρμακα, επειδή τα φάρμακα είναι πολύ λίγα, για να δοθούν σε όλους τους ασθενείς. Τι θα απογίνουν αυτοί οι ασθενείς; Και κάποιες φορές, γυναίκες αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν άντρα μεταφραστή, για να εξηγήσουν το πρόβλημά τους στον γιατρό.
Ένα άλλο πράγμα που με ενοχλεί στη Μόρια είναι το εξής: Το ταλέντο παιδιών και εφήβων που χάνεται, επειδή δεν υπάρχουν αρκετά σχολεία για όλους. Τα παιδιά παίζουν όλη μέρα, αντί να είναι στο σχολείο, να μελετούν και να βελτιώνουν τις γνώσεις τους. Όχι μόνο παιδιά, αλλά και έφηβοι. Εννοώ πως έφηβοι δε μπορούν να πάνε σχολείο, δε μπορούν να μελετήσουν, δε μπορούν να βελτιώσουν τις γνώσεις τους, όπως και τα παιδιά. Ομοίως μερικές μητέρες θέλουν να σπουδάσουν, αλλά δε μπορούν.
Τον περισσότερο καιρό δεν έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα. Η σκηνή μας είναι πού κρύα, γιατί εμείς (όλοι οι πρόσφυγες) δε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σόμπες χωρίς ρεύμα. Και δε μπορούμε να φτιάξουμε φαγητό χωρίς ρεύμα. Οι πρόσφυγες αναγκάζονται να ανάβουν φωτιές για να κρατήσουν τη σκηνή ζεστή και για να μαγειρέψουν. Μερικές φορές και το να βρεις νερό στη Μόρια είναι πολύ δύσκολο.
Η τελευταία μου πρόταση:
Παρακαλώ Ευρωπαϊκές χώρες, βάλτε τους εαυτούς σας στη θέση των προσφύγων, και μέσα από τα μάτια των προσφύγων δείτε τη ζωή. Παρακαλώ δεχτείτε μας, όλους τους πρόσφυγες. Ξέρω ότι η επιστολή μου θα αναγνωσθεί την Ημέρα της Γυναίκας. Γι' αυτό εύχομαι μια μέρα όλες οι γυναίκες της Μόριας να ζήσουν σε ένα άνετο μέρος, με ήρεμο μυαλό.
Ελπίζω η επιστολή μου να αλλάξει κάτι στη ζωή όλων των προσφύγων. Είμαι αισιόδοξο άτομο. Πιστεύω ότι κάποια μέρα στο μέλλον, καλά πράγματα θα συμβούν στις ζωές μας, στις ζωές όλων των προσφύγων.
Ελπίζω. Ελπίζω...»