Οι σχολές ξεσηκώνονται για τις 8 Μάρτη!!

Οι σχολές ξεσηκώνονται για τις 8 Μάρτη!!
Η νεολαία ενάντια στο σεξισμό και την καταπίεση!

Πάντειος

Πάντειος

Πάντειος

Φιλοσοφική Αθήνας

Φιλοσοφική Αθήνας

Ψηφίσματα Σωματείων για την απεργιακή 8 Μάρτη 2020

Εκδήλωση για τις 8 Μάρτη στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας

Ξεκινήσαμε δυναμικά σήμερα τις εκδηλώσεις στους εργατικούς χώρους και τις γειτονιές για την απεργιακή 8 Μάρτη.

Πάνω από τριάντα εργαζόμενες και εργαζόμενοι στον Άγιο Σάββα συμμετείχαν στη συζήτηση που οργανώσαμε σε συνεργασία με το Σωματείο Εργαζόμενων στο νοσοκομείο.

Τόσο η Ζαννέτα Λυσικάτου, αντιπρόεδρος του Σωματείου, όσο και η Μαρία Στύλλου, συγγραφέας του βιβλίου «Η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών», που άνοιξαν τη συζήτηση, συνέδεσαν τις μάχες που έχουν ξεσπάσει στο νοσοκομείο με τις 8 του Μάρτη, αλλά και με όλους τους απεργιακούς αγώνες των επόμενων βδομάδων (πανεργατική απεργία ενάντια στο νέο ασφαλιστικό σφαγείο στις 18 Φλεβάρη, πανελλαδική απεργία των νοσοκομείων στις 5 Μάρτη).

Απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ που κλιμακώνει τις επιθέσεις στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα στις γυναίκες, προκαλώντας μεγάλη οργή σε όλες και όλους, ο μόνος δρόμος είναι η οργάνωση και η κλιμάκωση των αγώνων, είναι η συλλογική πάλη, ήταν το μοτίβο των ομιλητριών.

Η εκδήλωση ήρθε σε στιγμή μεγάλων μαχών στο χώρο κι αυτό εκφράστηκε τόσο στη συμμετοχή όσο και στις παρεμβάσεις.

Η καινούργια μας αφίσα για τις 8 Μάρτη!

Πάμε δυνατά για την απεργιακή 8 Μάρτη!

Πήραμε μεγάλη έμπνευση σήμερα από την επιτυχημένη μας σύσκεψη στο Ρομάντσο για την οργάνωση της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικών.
Μαζική συμμετοχή εργαζόμενων και νεολαίας από πολλούς χώρους και γειτονιές.
«Δεν μας φοβίζουν, μας φοβούνται!». Αυτό ήταν το μήνυμα όλων των ομιλητριών και όσων πήραν το λόγο στη συνέχεια και με αυτή την αυτοπεποίθηση οργανώνουμε τις μάχες ενάντια στις σεξιστικές επιθέσεις της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η πρωτοβουλία μας να μετατρέψουμε την περσινή 8 Μάρτη για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε απεργία άνοιξε δρόμους στο γυναικείο και το εργατικό κίνημα.
Με τα συνδικάτα μπροστά και τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για μια μεγάλη κινητοποίηση και φέτος, με συγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι στην πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία στο Σύνταγμα.
Ενδιάμεσος σταθμός μας η πανεργατική απεργία ΕΚΑ-ΑΔΕΔΥ στις 18 Φλεβάρη ενάντια στο νέο ασφαλιστικό σφαγείο.
Περισσότερες φωτό και αναλυτική ενημέρωση από τις συμμετοχές και τη συζήτηση στη σύσκεψη προσεχώς.
Παλεύουμε, Διεκδικούμε, Απεργούμε! Και θα νικήσουμε!

Οργανώνουμε την απεργιακή 8 Μάρτη σε εργατικούς χώρους και γειτονιές

Φέτος κλείνουν 110 χρόνια από την καθιέρωση της 8 Μάρτη ως Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικών, σύμβολο της πάλης για τη γυναικεία απελευθέρωση. Αναδημοσιεύουμε άρθρο της Μαρίας Στύλλου στο περιοδικό «Σοσιαλισμός από τα Κάτω» για τη μεγάλη αυτή επέτειο και σας καλούμε όλες και όλους την Τρίτη 4 Φλεβάρη στον πολυχώρο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5) στις 7μμ για να οργανώσουμε μαζί μια 8 Μάρτη – σεισμό!

Ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ που κλιμακώνει τις επιθέσεις στις γυναίκες και την εργατική τάξη συνολικά, με κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, με ξήλωμα του κράτους πρόνοιας, με σεξιστικές προκλήσεις όπως αυτή που εξαπολύεται ενάντια στο δικαίωμά μας στην έκτρωση, απαντάμε: Δεν θα περάσουν!

 110 χρόνια μετά, οι γυναίκες στην πρώτη γραμμή των αγώνων!

Παλεύουμε –Διεκδικούμε – Απεργούμε!

Παρίσι, Παραμονή Χριστουγέννων. Παράσταση από τις απεργούς μπαλαρίνες της Όπερας.

110 χρόνια από την καθιέρωση της παγκόσμιας μέρας γυναικών. Τα διδάγματα και η συνέχεια

Η Μαρία Στύλλου θυμίζει πώς καθιερώθηκε η 8 Μάρτη και γιατί μέχρι σήμερα είναι σταθμός στη μάχη για την απελευθέρωση των γυναικών και όλων των καταπιεσμένων.

Το 1910 έγινε η δεύτερη διεθνής διάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών και πήρε την απόφαση να καθιερώσει τις 8 Μάρτη σαν μέρα που σηματοδοτεί την πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών. Η οργάνωση της διάσκεψης δεν ήταν εθιμοτυπική, αλλά είχε σαν στόχο να συζητήσει και να αποφασίσει πώς θα έπρεπε τα σοσιαλιστικά κόμματα, αλλά και οι γυναικείες οργανώσεις να παλέψουν για την ψήφο και  για όλες τις διεκδικήσεις των γυναικών: ενάντια στις διακρίσεις (όχι μόνο πολιτικά αλλά και οικονομικά), η πάλη για να μπουν οι γυναίκες στα συνδικάτα, αλλά και οι διαφοροποιήσεις του γυναικείου σοσιαλιστικού κινήματος από τις αστές φεμινίστριες.

Είχε προηγηθεί η πρώτη συνδιάσκεψη που έγινε στη Στουτγάρδη το 1907 και προετοίμασε το έδαφος για τη δεύτερη που έγινε στην Κοπεγχάγη στη Δανία. Στη Στουτγάρδη η διαφωνία ανάμεσα στα διάφορα κομμάτια των σοσιαλιστριών γυναικών ήταν πολύ πιο σκληρή με δυο βασικές απόψεις. Αυτή των επαναστατριών γυναικών, ανάμεσα τους η Κλάρα Τσέτκιν και η Αλεξάνδρα Κολλοντάϊ, που υποστήριζαν το δικαίωμα καθολικής ψηφοφορίας για όλες τις γυναίκες, για όλες τις εθνικότητες, χρώμα και φυλή, χωρίς προϋποθέσεις μόρφωσης και απασχόλησης. Ήταν η άποψη των εργατριών γυναικών και των επαναστατριών που συμμετείχαν στα αριστερά τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας μέσα στις χώρες τους. Και από την άλλη, η άποψη των υποχωρήσεων στο εφικτό. Δηλαδή με επιρροές από το κίνημα των αστών φεμινιστριών που έπαιζαν καθοριστικό ρόλο σε μια σειρά χώρες χώρες.

Στις ΗΠΑ το κίνημα για την ψήφο στις γυναίκες ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα, επηρεασμένο από τους αγώνες ενάντια στην απελευθέρωση των δούλων. Για ένα τέταρτο του αιώνα, τα δύο κινήματα πάλευαν μαζί και το ένα δυνάμωνε το άλλο. Το 1866 το άρθρο 14 του Συντάγματος έδωσε ψήφο στους μαύρους αλλά όχι στις γυναίκες (λευκές και μαύρες). Η αντίδραση των φεμινιστριών ήταν να βγουν ανοιχτά ενάντια στην ψήφο στους «ξένους» και στη συνέχεια ενάντια στην ψήφο σε «όλες τις γυναίκες». Το αίτημα για γενίκευση της ψήφου ήταν για τις επαναστάτριες όχι μόνο δεμένο με την αντίληψη για την ενότητα της εργατικής τάξης ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή και θρησκεία, αλλά και δεμένο με την ανάγκη δυνατού εργατικού κινήματος ενάντια στην κυρίαρχη τάξη και το σύστημα.